 |
 |
| |
ช่วงกลางเดือนกรกฎาคมของทุกปี ที่ญี่ปุ่นฤดูฝนก็หมดไป เริ่มเข้าสู่หน้าร้อนแล้วแหละ ในเกียวโตจะจัด
เทศกาลกิอง (กิองมัสซูริ) ซึ่งเป็นงานที่ใหญ่และมีชื่อเสียงที่สุดของที่นี่ งานมีถึง 5 วัน จัดตั้งแต่เช้าจนค่ำมืดดึกดื่นกันเลย ในงานนี้หนุ่มๆสาวๆชาวญี่ปุ่นก็จะมีโอกาสเอาชุดยูกะตะมาใส่เที่ยวเล่นกัน ปีนึงก็มีแค่งานนี้แหละที่ยูกะตะอินเทรนด์ขายดิบขายดียังกะแจกฟรีแน่ะ... งานนี้กะจะไป 3 รอบ (เอาให้คุ้ม) วันนี้เซนเซชวนไปเดินเที่ยวก่อน เพราะพรุ่งนี้จะใส่ยูกะตะมาเที่ยวกับเพื่อนๆ she คงจะเห็นว่าท่าทางจะทุลักทุเลน่าดู กลัวจะไม่สนุก พอไปจริงๆแล้ว..อืม..ร้อนมั่กๆ พรุ่งนี้จะไหวมั๊ยเนี่ย ไม่เป็นไร เพื่อความงามต้องอดทน...
ฟังเซนเซเล่ามาว่า...กิองมัสซูริ จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อ 1,200 ปีก่อน เนื่องจากมีโรคระบาดที่ไม่มียาใดรักษาได้ ผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมาก เลยจัดพิธีสวดอ้อนวอนพระเจ้าขึ้นมา จากนั้นโรคระบาดก็ค่อยๆหายไป...ทุกปีในช่วงเวลานี้ก็เลยจัดเทศกาลนี้ขึ้นเรื่อยมา..... |

|
| เรานั่งรถไฟจาก Saiin ไป Karasuma (จริงๆปั่นจักรยานไปก็ได้แหละ แต่กลัวจะหาที่จอดไม่ได้ เพราะปิดถนน อีกอย่างถ้าเดินจนเมือยเนี่ย ปั่นจักรยานกลับคงจะรันทดน่าดู) นัดเจอกับ advisor และเพื่อนๆอีก 3 คนแถวๆนี้ พอครบองค์แล้วก็เริ่มตะลุยกันเลย |
 |
สภาพถนน.. นี่ยังตอนเย็นอยู่นะ ยิ่งดึกคนก็ยิ่งเยอะขึ้นเรื่อยๆ บริเวณงานคือ Shijo Karasuma |
 |
 |
ในงานนี้สิ่งที่ทุกคนไปชมกันก็คือ ขบวนรถที่ตกแต่งและประดับด้วยโคมไฟ... เทียบกับบ้านเราก็คงคล้ายๆกับรถบุบผาชาติในงานไม้ดอกไม้ประดับที่เชียงใหม่อ่ะนะ... |
|
| บนรถแต่ละคันก็จะมีนักดนตรีบรรเลงเพลงประจำเทศกาลกิอง แต่ละคันก็แต่งตัวต่างๆกันไป...เพลงถึงจะเป็นเพลงเดียวกัน แต่ต่างคันเมโลดี้มันก็เพี้ยนๆกันอยู่ |
|
 |
|
|
คันนี้เป็นหัวเรือ...ยังไม่เอาพลาสติกที่คลุมออกเลย คงจะรอวันที่ 17 ตอนเคลื่อนขบวนรถ
|
 |
สังเกตดีๆสัญลักษณ์ที่เห็นบนโคมไฟจะต่างๆกันไป ตราพวกนี้เป็นตราประจำตัว, ประจำตระกูลของแต่ละคน ซึ่งจะไม่ซ้ำกันเลย |
จากถนนใหญ่เราก็เริ่มลัดเลาะเข้าสู่ซอกซอยเล็กๆ เพื่อเสาะหาอาหาร...โห งานวัดดีๆนี่เอง คล้ายๆกับงานวัดบ้านเราแหละ มีหมี่ผัด, ไส้กรอก, ไก่ทอด, ลูกชิ้นปิ้ง, น้ำแข็งใส รวมไปถึงเกมปาเป้า, ยิงปืน, ช้อนปลาทอง ต่างๆนานา เพียงแต่ว่าบรรยากาศมันเป็นญี่ปุ่นมากๆ ของกินถึงแม้จะแพ้ง แพง...แต่มันก็ยั่วยวนให้ควักกระเป๋าจ่ายซะนี่...ถ้าเป็นเมืองไทยละก็ มีแค่ร้อยเดียวก็อยู่ละ...
|
"เดคาดาโกะ"... อันนี้เป็นพี่ทาโกยากิ เพราะว่าเอาปลาหมึกยักษ์ที่ใช้ทำซาชิมิมาทำ...อร่อยที่ซู้ด!!!  |
| |
 |
|
|
 |
"ทามาโกะเซมเบ้"... คล้ายๆขนมแผ่นๆที่มีขายแถวๆชลบุรีอ่ะ (รถกล้วย, ทุเรียน, เผือก) แต่ที่นี่แผ่นใหญ่
่มากกกก... แล้วก็โรยด้วยแป้งเทมปุระ โปะด้วยไข่ดาว 1 ฟอง ราดมายองเนส... 300 เยน |
|
|

|
 |
มาแล้วเกมช้อนปลาทอง...ของแท้นะ
ใส่ยูกะตะด้วย เห็นป่าว |
หนูๆแต่งยูกะตะมานั่งร้องเพลงขายของ
น่าร้ากก... |
..... สุดท้ายละ แอบถ่ายรูปงาน Handmade สวยๆที่โชว์อยู่ในบ้านโบราณมาด้วย..... |
ผ้าทอลายเทศกาลกิอง
|
 |
เห็นสีสวยดีเลยถ่ายมา |
|
|
| คืนนี้จะแปลงกายเป็นสาวญี่ปุ่นหนึ่งวัน(เท่านั้นพอ) ไปเดินเก็บภาพบรรยากาศงานยามค่ำคืน
อีกรอบนึง...
|
 |
|
|
 |
|
 |
| |
เรื่องเล่าจากเกียวโต...โดยนนนี่
|
31 วันกับความผูกพันในญี่ปุ่น
และเมโตคุ...โดยน้องเอ
|
Japan Guide...โดย อ. ชมนาด |
|
|
|
 |
|
 |
|
|