ประตูเข้าวัดก็คราคร่ำไปด้วยผู้คนมากมาย ก็เริ่มชินแล้วแหละ เพราะไม่ว่าจะไปที่ไหน คนก็จะเยอะแบบนี้เสมอ
ยิ่งถ้าเป็นช่วงเทศกาลอย่างนี้ ต้องทำใจ
แต่ถึงคนจะเยอะแต่ไหน พวกเราก็สู้ตาย
ถ่ายรูปกันเต็มที่ อิอิ

     ด้วยความที่ไปกันร่วม 20 คนได้ คุยกันก็เสียงดังเป็นธรรมดา แถมเวลาหยุดถ่ายรูปก็ทำให้กีดขวางทางจราจรของชาวบ้านเค้าไปมั่ง มีครั้งนึงที่คุณลุงญี่ปุ่นพูดขึ้นมาว่า ช่วยหลีกทางด้วย แต่พอได้ยินพวกเราพูดภาษาไทย เค้าก็หัวเราะแล้วพูดขึ้นมาว่า.. อ่อ ไม่เข้าใจภาษาญี่ปุ่นนี่หว่า แล้วก็หาทางแทรกผ่านไปเอง กร๊ากกก...

     มื้อกลางวัน คนอื่นเค้าเตรียมเบนโตกันมาเป็นอย่างดี แต่นนนี่กับป่อยป่อยมาตัวเปล่า เพราะหวังว่ามันคงจะมีขายแหละน้า... ปรากฎว่าคิดผิด มีแต่ร้านน้ำชา -"- เลยต้องอาศัยความเนียน ไปกินเบนโตของเค้า แต่ก็กินไม่อิ่มอ่ะนะ เกรงใจ อุอุ   ที่ๆไปนั่งกินเบนโตกันก็เป็นที่ของร้านน้ำชาซึ่งติดป้ายไว้ว่า ห้ามนำเบนโตมารับประทาน แต่ก็นะ...อาศัยว่าเป็นคนไทยไง ไม่รู้ภาษาญี่ปุ่น อ่านไม่ออกเฟ้ย... ก็นั่งกินกันจนอิ่ม แถมพนักงานร้านน้ำชายังไม่กล้ามาไล่ ฮ่ะๆ ก็เดินเข้ามาเฉียดๆแล้วได้ยินพูดภาษาไทยกัน ก็เดินกลับไปเลย